معلم ...

به نام خدایی که همین نزدیکی است ...

من معلم هستم

هر شب از آیینه ها می پرسم:

به کدامین شیوه؟

وسعت یاد خدا را بکشانم به کلاس؟

بچه ها را ببرم تا لب دریاچه ی عشق؟

غرق دریای تفکر بکنم؟

با تبسم یا اخم؟

من معلم هستم

نیمکت ها نفس گرم قدم های مرا می فهمند

بال های قلم و تخته سیاه

رمز پرواز مرا می دانند

سیب ها دست مرا می خوانند

من معلم هستم

درد فهمیدن و فهماندن و مفهوم شدن همگی مال من است.

« پیشکش به تمام معلمان این سرزمین »

رویا......